Recensie: Alleen met de goden van Alex Boogers

Titel: Alleen met de goden

Auteur: Alex Boogers

Jaar: 2015

Uitgeverij: Podium

Pagina's: 520

Koop dit boek

Alleen met de goden vertelt het verhaal van Aaron Bachman. We leren hem kennen als hij negen is. Hij woont in een achterstandswijk in een dorp nabij Rotterdam samen met zijn ouders. Zijn moeder heeft hem nooit de illusie gegeven dat hij een gewenst kind was en ook zijn vader vertelt hem dat niemand om hem geeft. Aaron's situatie wordt alleen maar erger wanneer hij elf is en zijn vader iemand doodslaat.

Het is een echte Bildungsroman die Aaron schets als jong kind en uitwerkt tot jongvolwassen man. Vijftien jaar van Aarons leven worden in detail omschreven: zowel de overvloedige tegenslagen als hoe hij zich uit zijn situatie probeert te vechten. Letterlijk, want door boksen leert Aaron zijn leven vorm te geven. Hij probeert zich te verzetten tegen zijn moeder, die volhoudt dat iemand die 'voor een dubbeltje geboren is', nooit een kwartje zal worden.

Er gebeuren vreselijke dingen, Aarons leven is zeker geen makkie en de problemen raken je zeker, maar door de positieve insteek van de hoofdpersoon wordt het verhaal nooit te zwaar. Bovendien is de schrijfstijl van Boogers simpel en zonder poespas, waardoor deze dikke pil ontzettend vlug uit is.

Ik ben er nog niet volledig over uit wat ik precies vond van Alleen met de goden. Een goed en boeiend verhaal, dat zeker, maar ook een goede roman? Wat maakt een goede roman? Ik heb hier een tijdje over nagedacht en ben tot de conclusie gekomen dat dit boek wellicht niet het beste boek van het jaar is. Er zijn geen 'mooie zinnen' of filosofische vraagstukken. Het is allemaal erg rechttoe rechtaan wat ervoor zorgt dat het een makkelijk boek is, lekker snel te lezen, maar helaas betekent het ook dat er weinig uitdaging in zat. Hoewel ik dit heus niet in elk boek zoek, verwachtte ik toch meer stof tot nadenken. Bovendien voelde het verhaal niet heel origineel en was het op sommige momenten wel voorspelbaar en ontzettend moralistisch.

Toch heb ik zeker genoten van deze roman en dit heeft vooral te maken met de leeservaring zelf. Terwijl ik het boek las, vond ik het leuk, interessant en het las ontzettend prettig. Achteraf heeft het boek minder indruk op mij gemaakt dan ik had verwacht, maar hoewel het in dat opzicht tegenviel, kan ik niet anders zeggen dan dat het een aardige roman is en dat Boogers een schrijver is vanwie ik in de toekomst zeker meer zal gaan lezen.